Yaşadığımız hayatlarda kaçınılmaz bir şekilde neredeyse hepimizin başına gelecek olan bir şey varsa o da belli bir yaştan sonra ya sadece ailenizle, ailenizden olan insanlarla daha çok zaman geçirmeye başlayacak olmanızdır veya kimseyle zaman geçiremeyecek olmanızdır. Özellikle 30'lu ya da 35'li yaşlardan sonra insan ya ailesine yani annesine, babasına, belki akrabalarına yüzünü dönmeye başlar, onlarla daha çok zaman geçirmeye başlar veyahut da kimseyle zaman geçirememeye başlar. Arkadaş çevresi bir şekilde daralabilir. 

Tabii eğer o yaşa kadar bir dost edinememişse. Buradaki en büyük sebeplerden birisi aslında insanın yaşı ilerledikçe samimiyet kurmasının, arkadaş edinmesinin zorlaşması ve insanın yaşı ilerledikçe aslında daha az arkadaş canlısı bir varlık haline gelmesidir. 

Gerçekten de günümüzdeki yalnızlığa baktığımız zaman özellikle bir insan belli bir yaşa kadar hâlâ bekar kalmışsa zaman geçirmek için genellikle ailesinden başka kimseyi yanında bulamayabilir. Burada ailesinden kastettiğim ise bekar olduğu için annesi, babası veya diğer akrabaları olacaktır. Bekar değilse de zaten eşi ve çocuklarıyla daha çok zaman geçirecektir.