Çok basit bir bakış açısıyla baktığımız zaman insanları iyi ve kötü olarak ikiye ayırabiliriz. Bu bakış açısını çok daha derine indirdiğimiz zaman ise aslında iyilik ve kötülük denen şeylerin kişiden kişiye göre değişen öznel kavramlar olduğunu, bu yüzden aslında var olmadıklarını ve insan icadı olduklarını anlayabiliriz. Ancak bu kadar derine inmektense yine insanları iyi ve kötü olarak ayıracağız bugün, iyi ve kötü olarak ayırdığımız insanlarda bakacağımız nokta ise iyi insanların iyi olmasının en önemli nedenlerinden birisi olacak. 

İyi dediğimiz insanların iyi olmalarının sebebi aslında kötülük yapacak fırsatı veya gücü edinememiş olmalarından gelmektedir. En azından önemli bir kısmı için bunu söyleyebiliriz. En azından bize göre iyilik ve kötülük kavramlarına göre bakarsak, ezberlemiş olduğumuz iyilik ve kötülük kavramlarına göre bakarsak iyi insanların çoğu veya bir kısmı kötülük yapacak fırsatı bulamadıkları için iyi olarak kalmışlardır. Bugün kötü dediğimiz insanların pek çoğunun elinde güç olduğunu görebiliyoruz. Gücü olduğu için kötülük yapabiliyor aslında.

İyi dediğimiz insanların bazıları iyi olmayı ahlaki sebeplerden dolayı seçmişken, bazıları da ahlaki sebepler haricinde iyi olmak zorunda kaldıkları için, güçleri kötülük yapmaya yetmediği için ya da kabiliyetleri kötülük yapmaya yetmediği için iyi olmayı seçmişlerdir. Fırsat buldukça kötü de olabilirler. İşte bu yüzden aslında insanları iyi ve kötü diye ayırmak yerine güçlü ve güçsüz ya da ahlakı seçmiş ve ahlakı seçmemiş olarak ayırmak daha doğru bir ayrım olabilir.