Bir insan dönüp kendisine baktığında genellikle dünyanın veya insanların büyük bir kısmının da kendisine yakın durumda olduğunu zannedecektir. Etrafındaki bilgileri ve olayları bu yönde yorumlama eğiliminde olacaktır. Çünkü insan işin özüne bakıldığında aslında kendisinden başka bir şeyi bilmez, çok iyi algılayamaz. İnsan için dünya aslında kendisidir, kendi algılayabildiğidir. Bu yüzden insanlar genellikle dünyaya baktıklarında insanları bir noktaya kadar kendileri gibi zannedebilirler. Örneğin başarısız birisi dönüp dünyaya baktığında pek çok insanın başarısız olduğunu, az sayıda insanın başarılı olduğunu zannedebilir. 

Çünkü o insan için başarılı olmak oldukça zordur ve bu zor şeyi az sayıda insan yerine getirebilir. Bu bir noktaya kadar bakıldığında doğru bir bakış açısı gibi görünse de aslında değildir. Çünkü başarısız bir insanın başarısız olmasında belli başlı temel nedenler vardır. Bu temel nedenlerden bir tanesi mücadele ve irade eksikliğidir. Yani başarılı olmak için yeterince çaba sarf etmemektir, bireyin kendi hatasıdır. Başarısızlığın bir diğer sebebi ise bireyin kendisi adına hangi alanda başarılı olabileceğini tespit edememesidir. 

Dolayısıyla burada da görüyoruz ki yine söz konusu başarısızlık bireyin hatası. Ancak birey olaya bu şekilde bakmak yerine başarının zor ulaşılan bir şey olduğunu düşünüp dünyanın büyük bir kısmının da başarısız olduğunu zannedecektir. Bu hem insanın kendini avutmasını sağlar başarısızlığı adına hem de kendi doğal algılayış biçimini destekler. Ama işin aslı herkes herkes gibi değildir veya herkes bireyin kendisi gibi değildir.