Bir insan ne kadar bir şeylere bağlı, bir şeylerden rahatsız, bir şeylere mahkum gibi gözükse de, aslında bütün bu mahkumiyetler insanın kendisi tarafından kendisine takılmış zincirlerdir. Bir insanın bütün saplantıları aslında o insanın kendisinin kendi hayatına bıraktığı eserlerdir. Bütün kafa karışıklıkları ve içinden çıkılamayan bütün durumlar bir insanın kendisine yaptığı kötülüklerdir. Aslında insanların başına gelen pek çok olayın en basit açıklamalarından birisi de budur. 

İnsanın insana yaptığı kötülükler. Ne yazık ki insanın insana yaptığı kötülükler, insanın kendisine yaptığı kötülüklerle başlar, kendisine yaptığı olumsuz davranışlarla başlar. Bir insan ne kadar suçu dışarıya başkalarına atsa da, başka insanların da kendisine yaptıklarını kendisi belirler. Buradan yola çıkarak da bir insanın kendi saplantıları da kendisinin yarattığını görebiliriz. Saplantılar insanları belli noktalarda kilitler. 

Belli noktalarda kilitlenen, belli noktalarda kendini zincirleyen insan da sürekli olarak aynı hatayı yapıp başkalarını suçlama eğiliminde olacaktır. Oysaki başkalarını suçlayan insan o zinciri aslında kendi ayağına bizzat kendisi takmıştır. Tüm bu zincirlerden kurtulmak ve yola devam etmek ise yine o insanın kendisinin elinde olan bir şeydir. Kurtulamadığı sürece, başkalarını suçlamaya devam ettiği sürece bu işin içinden asla çıkamayacaktır. Çünkü tüm o zincirler birey kendisi çıkaramadıkça onun zincirlemeye devam edecektir.