İlginç bir bilgi olsa da veya ilginç bir gerçek olsa da hayatta yaşadığımız travmalar bize belli başlı konularda motivasyon kaynağı olma ihtimaline sahiptir. Örneğin, kazanmayı başaramamış birisinin içinde bu kaybın bir travmaya dönüşmesi, ileride onun kazanmak için çok çabalayan birisi olmasına sebep olabilir. Ya da yaşadığı bir korkuyu travma haline getiren birisi gelecekte korkularını yenebilmek için çok cesur birisi haline gelebilir. Bunlar gibi travmalar bazen ters etki yapma potansiyeline sahiptir. Ve hastalıklı ya da sorunlu yanlarımız hayatın içinde bizler açısından bir itki gücüne dönüşebilir. 

Ve gün gelip de o travmayı çözdüğümüzde ise bir anda motivasyonumuzun da kaybolduğunu görebiliriz. Travmalar gerçekten de bizler için birer motivasyon kaynağına dönüşme potansiyeline sahiptir. Bu oldukça enteresan, oldukça ilgi çekici bir konudur aslında. Sakin insanlar belki de hayatta travma yaşamadıkları için sakindirler ama bu sakinlikleri onların çok yüksek derecede motivasyon kaynakları bulmasını da engelleyebilir.

Tabii travmalar herkeste bir motivasyon kaynağına dönüşmez. Bazen bazı insanlarda motivasyon kaynağına dönüşebilir. Genellikle motivasyon kaynakları travmalardan ziyade bir insanın içinde doğal olarak bulunan mekanizmalardan ortaya çıkar. Hayatta kalmak ya da üremek gibi temel içgüdülerden meydana gelir. Veya hayatta kaldıktan sonra kendisini kendisine ispatlamak gibi veya duygularını başkalarına aktarmak gibi Maslow sonrası motivasyon kaynakları insan üzerinde daha etkili olur ama bunların haricinde travmalar da bazen motivasyonları tetikleyebilir.