"Karnavalın yaklaşması en evvel mahut 'Bonmar­şe'den" belli olur Alus'a gö­re... Bugünün büyük alışveriş merkezlerinin eski versiyonu diyebileceğimiz 'bonmarşe'le­rin vitrinleri ve duvarları, 'Apukurya' zamanından gün­ler önce, boydan boya 'maskareta'larla, yani maskelerle kaplanır:

"Bizlerin 'yüzlük' veya 'maskareta', Rumların 'muçu­na' dedikleri bu kağıttan nesnelerin çeşit çeşidi, renk rengi, boy boyu; inek, keçi, kuş yüz­lüleri; pamuk ipliğinden, ince telden örmeleri ve başka da teferruat: İğreti saçlar, bıyık­lar, sakallar, mukavva külah­lar, şapkalar, borular..."

'Apukurya' zamanı, başka semtlerde de, maskara kıyafet­lerine özenenler, Alus'un deyi­miyle 'maskaromenos olmaya yeltenenler' bulunsa da, bu işin asıl erbabı, 'Beyoğlu Ya­kalılar'dır. 'Beyoğlu Yaka­sı'nın berber kalfaları, meyha­ne miçoları, 'modistra' çırağı kızlar ve çocuklar, karnaval günleri ekseriyetle gündüzün görünürler. 'Daniskalar' ise, gece meydana çıkar; 'bilhassa saat epey ilerledikten' sonra...

'Daniskalar', yani o zama­nın 'kötü şöhretli sokakları­nın, hafif meşrep dilberleri', 'Kathara Deftera' günü Tatav­la'ya gelirken, diğer kadınlar­dan kendilerini ayırmak için özel kıyafetler giymek zorun­dadırlar. Üzerlerinde genellik­le kadife tayyör, kısa kadife pantolon, aynı kumaştan ya­pılmış sim ve sırma işli deniz­ci şapkaları ve siyah ipek ço­rap bulunur. Yüzlerini, mutla­ka kadife ve ipekten yapılmış bir maske süsler...