İnsan gençliğinde hiçbir zaman yalnız kalmayacağını veya sürekli olarak yeni insanlarla tanışıp arkadaşlık kuracağını zannedebilir. İnsan gençliğinde ailesinin desteğini tam olarak hissedebildiği, rahat edebildiği zamanlar yaşar. Ve hayatın ne kadar zor olduğunu veya olabileceğini tam olarak idrak edemez. İşte bu sebepten dolayı bir insan gençliğinde genellikle yalnızlığı veya çaresizliği ya da en azından hayatın ne kadar zor olabileceğini anlayamaz. 

Ama 30 yaşından sonra genellikle yalnızlık denilen şey insanın hayatına şiddetli bir şekilde girer. Ya da 30'lu yaşlara yaklaşmaya başladığımızda bu yaş, bu yalnızlığı hissetmeye başlayabilirsiniz. Bunun neden 30 yaş olduğu ise aslında insanın hayatla ne zaman baş başa kaldığıyla ilgilidir. Bir insan genellikle 30'una yaklaştığı zaman birkaç tane değişim yaşar. Bunlardan birisi, insanların gerçekte nasıl canlılar olduğunu anlayabilecek kadar tecrübe ettiği için artık insanlardan uzaklaşmaya başlar ve kendi yaş grubundakiler de aynı reaksiyonu gösterdiği için bir yalnızlık dalgası oluşmaya başlar. 

İkincisi, 30 yaşına geldiğinde insan hayatla baş başa kalacağı için, bir işe girip çalışmak artık bir insan için mecburiyet olmaya başlayacağı için ve ailesinin desteğini her an yanında hissedemeyeceği için bir insan 30 yaşından sonra yalnızlık bir anda insanın hayatına girer. 30 yaş gerçekten de önemli bir yaştır. İnsanın eğer bir kadın ise güzelliğini, eğer bir erkek ise enerjisini kaybetmeye başladığı ve cazibesinin azaldığı yıllardır aslında. İnsanlar büyük bir hızla kendi hayatlarına sürüklenirler ve yalnızlık bir anda gelir. İnsan gençliğinde hiç yalnız kalmayacağını zanneder ama 30 yaşına geldiğinde tam bir çöküş olur aslında bu bakış açısına göre. Çünkü hayatın zorlukları hayatınıza artık girmeye başlanmış olur.