Normal şartlar altında insanlar için kaçınılmaz plan şeylerden birisi kesinlikle büyümektir. İnsan büyüdükçe sorumlulukları artar. Her şeyini zaman içinde kendisi düşünmek zorunda kalır. Ama en kötüsü bence bu da değildir.

İnsan büyüdükçe başka insanlara karşı olan güveni ister istemez azalır ki bu konu son derece kritik bir konudur aslında. İnsan çocukluğunda hayata çok daha başka bakar. Yer şey çok daha toz pembedir.

Ancak büyüdükçe insanın hayata karşı olan bakışı çarpıcı bir değişime uğrar. Bu değişimin başında ise başka insanlara karşı duyduğu güven duygusu gelir. Güven azaldıkça insanın insanın hayata dair her şeyi değişir. Eskisi gibi hayata toz pembe bakamaz.