Bazen hayatta emek verdiğimiz ve çabaladığımız şeyler, perişanlığa ve felakete dönüşebilir. Aslında herhangi bir şeye emek vermek veya çabalamak, hayatın en önemli parçalarından bir tanesidir. Herhangi bir şekilde bir başarıya ulaşacağımız zaman, oraya kadar ulaşmak için bir emek sarf etmeniz gerekir. Ya da olaya başarı olarak bakmayın da en basit örnekle bir yemek yiyeceğiniz zaman o yemeği yapmak için emek sarf etmeniz gerekir. Siz sarf etmeseniz bile başka birisi mutlaka sarf edecektir. 

Bir işte çalışırken o işe harcadığınız zaman ve çaba aslında sizin emeğinizdir. Emeğinizi sunar karşılığında bir ücret alırsınız. İşte burada emeğin hayatın en önemli parçalarından bir tanesi olduğunu görebiliyoruz. Ancak öyle ihtimaller karşımıza çıkıyor ki bazen yaptığımız çalışmalar, gösterdiğimiz bütün emek, çaba bir perişanlığa dönüşebiliyor bizim adımıza. Bu perişanlığa dönüşüm de aslında birkaç şekilde olabiliyor. 

Birincisi, gösterdiğimiz emek ve çabanın aslında yanlış yönde olması ve bizim bunu sonradan anlamamız. İkincisi ise yaptığımız emek ve çabanın karşılığındaki ücreti veya artık her ne alacaksak onu tam olarak alamama durumu. Yani dönüp de sonuca baktığımız zaman aslında karşımıza çıkan tabloda hayatta verdiğimiz emeklerin bir perişanlığa, bir sıkıntıya dönüşme ihtimali bizler açısından yüksek olabiliyor. Emeklerimiz, çabalarımız bir anda bakmışız ki elimizden uçup gitmiş de olabiliyor. Bu durumu göz önünde bulundurduğumuzda karşımıza çıkan tabloda bütün emeklerimiz bir perişanlığa, bir yok oluşa dönüşebiliyor. Hayattaki en olumsuz, en kötü şeylerden birisi belki de onca emeğimizin, onca çabamızın boşa gitmesiyle perişanlığa dönüşmesi olabilir.