Zeka kullanımını pek çok farklı alanda değerlendirebiliriz. Konuşabilmek de bir zeka işidir, bir matematik problemi çözebilmek de bir zeka işidir aslında. Dolayısıyla kurnazlık dediğimiz şey de bir çeşit zeka işidir aslında. Hepsi beynin kullanımının bir sonucudur. Sadece zeka denilen kavramın nereye konsantre edildiğiyle ilgilidir. Maalesef kurnazlık için söylenebilecek şey ise zeka kullanımının belki de en acınası hallerinden biri olmasıdır. Çünkü kurnazlık size yeni bir şey katmaz, sizi hayatta ileri olan bir noktaya taşımaz. Sizin sorunlarınızı kökünden çözmez. 

Sadece günü kurtarmaya yönelik bir takım çözümler bulmanızı sağlar. Ne bilimle alakası vardır, ne de felsefeyle. Aslında kurnazlık dediğimiz şey bizim küçük işler diyebileceğimiz şeylerdir. Ama günümüzde ne yazık ki, özellikle bizim toplumumuzda oldukça yararlı ve önemli görülmektedir. Aslında kurnazlık dediğimiz şey biraz da cehaletin sonucudur. Hayat hakkında veya yaşadığımız bu dünya hakkında fazla bilgisi olmayan insanlar, kurnazlıklarını üstün bir zeka göstergesi zannedebilirler. Oysaki yaşadığımız dünyaya baktığımızda, zeka kullanımının çok daha büyük örneklerini görebilmekteyiz. 

Örneğin yapılan gemiler, uçaklar, atomun parçalanması, uzaya fırlatılan uydular, büyük komutanların tarih boyunca savaşlarda gösterdiği enteresan başarılar, bilimsel ilerlemeler, aslında bunlar zeka kullanımının çok daha üst boyutlarıdır. Ama bunu bilmeyen, bunların farkında bile olmayan cahil topluluklar, kendi kurnazlıklarını bir zeka göstergesi olarak zannedebilirler. Daha başında da dediğim gibi, kurnazlık da bir zeka kullanımının sonucudur, ama oldukça alçak bir zeka kullanımının sonucudur. Kurnazlık, üstün veya vizyoner uzun vadeli düşünen bir zekanın ortaya çıkaracağı bir sonuç değildir.