Bir halk kendini yönetenlerden şikayetçi olabilir. Veyahut da bir insan, bir milleti, bir halkı tanımak istiyor olabilir. Eğer bu iki durumda söz konusuysa ayrı ayrı bir şekilde insan şunu bilmelidir ki her türlü yönetim yönettiği halkın birer kopyasıdır aslında. Bir yönetim nasılsa, nasıl davranış ve tutumlar içindeyse, nelerle karşılaşılıyorsa aslında o halkta da aynı şeyler yaşanıyordur. Yani bir insan kendini yönetenlerden şikayetçi ise önce dönüp kendisine bir bakması gerekir. Sonra yaşadığı topluma bakması gerekir.

Çünkü bir ülkenin yönetimi de aslında o toplumdan olan insanların içinden çıktığı için o toplumun genelini temsil etmektedir. Özellikle demokrasiyle yönetilen oy sisteminin kullanıldığı ülkelerde çoğunluğun seçtiği taraf iktidara geldiği için aslında bir ülkenin yönetimi genellikle bu ülkedeki halkın çoğunluğunu temsil etmektedir. Çoğunluğunun zihniyetindedir aslında. Böylece özellikle demokratik yönetimlerde bir ülkenin nasıl bir toplum yapısına sahip olduğunu bu şekilde anlayabilirsiniz.

Bir toplum sadece hak ettiği şekilde yönetilmez aslında. Aslında bir toplum, kendisine benzeyen insanlar tarafından yönetilir. Burada hak etmekten ziyade, o toplumun nasıl insanlardan oluştuğu önemlidir. Burada problemli olan taraf şudur. Eğer bir toplum eğitimsiz ve cahilse, o toplumu yönetenler de, demokratik sistemlerde genellikle eğitimsiz ve cahil insanlar olacaktır. Böylece şunu görebiliyoruz ki, aslında cahil ve eğitimsiz toplumlar için demokrasi oldukça zararlı bir şeydir. Çünkü cahil ve eğitimsiz insanların yönettiği bir ülkede eğitim sistemi ilerleyemez. Toplum kendi cehaletinden kurtulamaz ve o toplum iyi bir noktaya gidemez. Böylece şunu görüyoruz ki, demokrasi aslında her toplum için iyi bir yönetim şekli değildir. Aslında cahil toplumlar önce eğitilmeli, ondan sonra demokratik bir sisteme geçilmelidir. Yoksa demokrasi söz konusu olan cahil toplumun sonunu getirebilir.