Zor zamanlar, insanlar açısından kaçınılmaz bir şekilde gelme eğilimindedir. Zor zamanlar, her zaman için hayatın bir parçası olacaktır. Hayat kendi içinde dalgalanmalar içerir. Hiçbir zaman için sabit ilerlemez. Çok iyi ya da çok kötü olarak ilerlemez. Zor zamanların da, tıpkı kolay zamanlar gibi kendine has getirileri ve götürüleri vardır. Zor zamanların insanlar açısından en önemli getirisi, insanları daha akıllı olmaya mecbur etmeleridir aslında. Çünkü akılsızca davranışlarla, saplantılarla, inançasal saplantılarla veya bireysel ihtiraslarla zor zamanlardan çıkamazsınız. 

Zor zamanlardan çıkmak için aklınızı kullanmak zorunda kalırsınız. Her şeyi yapan kişinin en iyi kişi olması gerekir. Zor zamanların en büyük getirisi, aklın kullanımını zorunlu hâle getirmesidir. Bu şekilde zor zamanlar aslında ilginç bir şekilde insanların yozlaşmadan, akılsızlıktan, zafiyetlerinden ve kendisini o zor duruma düşüren diğer olumsuz özelliklerinden bir şekilde uzaklaşmasına sebep olabilir. Bu uzaklaşma yaşanmaya başladığı zamansa birey tekrar zor zamanlarından kurtulmaya başlar. 

Zor zamanlar insanları, bireyleri daha akıllı, daha güçlü olmaya mecbur eder. Aksi takdirde zor zamanlardan çıkışınız olmaz. Bu zor zamanlar bireyleri akıllı olmaya mecbur bırakır. Bu mecburiyet ise bireyin zor zamanlardan çıkmasında büyük katkı sağlar. Ancak her zaman içinde böyle olmayabilir. Bazen bazı şeyler için gerçekten çok geç olmuş olabilir. Ancak bazen ise bu gidişat bireyin bireysel çabası ve aklını kullanması ile giderilebilir. Zor zamanlar telafi edilebilirse akılla telafi edilebilir ancak.