Rusya’da halkın bütün kesimleri 1. Dünya Savaşının başında genel olarak savaşın getirdiği heyecana sahipti. Ancak zamanla savaşın ortaya çıkardığı koşullar halk açısından son derece katlanılmaz hale gelmişti. Rus meclisi Duma’da Rus çarı sorumluluklarından kaçıyor ve halk zorluklar içinde yaşıyordu. Ancak Rusya’ya devrimin fikirsel olarak ateşlenmesini sağlayan şey şehirlerde görülen kültürün köylere aktarılmasıyla oldu.

Rusya’da köylerden kentlere giden ve orada çalışan insanların köyde yaşayan diğer insanlara gördüklerini anlatmasıyla ya da kitaplarla taşındı. Taşınan esas fikirler ise özel mülkiyet kavramı ve insanların çok daha iyi koşullarda hayatlarını devam ettirmelerinin mümkün olmasıydı. Rus toplumu yaşadığı kötü koşullar altında inanabilecekleri ve umut edebilecekleri yeni fikirlerle çalkalanmaya başlamıştı. Geç sanayileşmenin yarattığı köylerde kentlere yaşanan yoğun göçler yeni toplumsal bir sınıf ve kültür oluşturuyordu. Rusya’da Bolşevik Devrimi’nin temelinde olan bu sınıf 1. Dünya Savaşı’ndan önceki yıllarda da oluşmaya başlamıştı ve artık 1. Dünya Savaşı ile yeni bir iç patlama gelmek üzereydi.