Bana göre en güzel kayak pistleri her zaman ağaçların arasından geçenlerdir; geniş, rüzgara açık, bembeyaz otoban gibi pistler ne kadar konforlu olursa olsun, bir çam ormanının içinden kayarken aldığım keyfin yanına bile yaklaşamaz. Ağaçların arasından süzülürken rüzgâr sesi bile yumuşar, her dönüşte manzara küçük küçük değişir ve insan kendini sanki gizli bir patikayı keşfediyormuş gibi hisseder. Üstelik ağaçlı pistlerde ışık da daha yumuşaktır; gözünü alan parlaklık azalır, kontrast artar, zemini okumak kolaylaşır ve kaymak daha akışkan bir hale gelir.

Kimileri için en iyisi geniş, dümdüz, hızlı pistler olabilir ama benim kalbim hep ormanın içinden kıvrılan, arada bir dallarına kar birikmiş ağaçlarla selamlaştığın o mütevazı, ağaçlı kayak pistlerinde kalacak.

Peki ya sizce?