nasıl olduysa birden adımı unuttum

adını unuttuğum o sıcak şehirde

yıldız alacası yüzen bir zakkum

yanımda o hayal kız ikide birde

yolumu gözlerine bakıp bulduğum

sahi ben ne hırçın bir çocuktum

ele avuca sığmaz aklı fikri şiirde

mısra mısra başımı belaya soktum

izmir cezaevi dokuzyüz kırk birde

kaşla göz arası liseden kovuldum

inanmakta geç sevmekte çabuktum

bazen yaşadıklarım aklıma gelir de

kaç kere umutsuzluğun yolunu tuttum

istenmeyen adam hemen her devirde

hemen her devirde ateşten bir buluttum

binlerce umuttan belki bir umuttum.

Attila İlhan