Bazı günler boş geçer ve yoğunluk olmaz. Bu tarz günler bir nehrin durulup yavaşlaması gibi olur. Tabi bu durgun bir gün içerisinde belli başlı anlar durgun olur. Belki birkaç saat. Bu birkaç saat aslında durup düşünmek için iyi bir zamandır.

Bazen durmak insanın kendisini deşarj etmesini sağlar ve insan kafasındakileri toparlar. Boş zamanlar sürekli olmadığı sürece insanın zihnine ve ruhuna ilaç gibi gelir. Ama boşluk olmazsa insanın kendine ayıracağı zaman olmaz. Böyle bir zaman olmaz ise insan yaşadığı hayattan bir şey anlamaz. Durup düşünemeyince ya da istediği şeyleri yapamayınca insan hayattan bezmeye başlar.

Ayrıca boş zamanı kalmayan ve kendi istediklerini yapamayan insan bir anda hayata karşı konsantrasyonunu da kaybedebilir. Yani yaptığı işi iyi yapmamaya başlar hatta insanlarla girdiği diyaloglarda bile saçmalamaya başlar.