Günümüz dünyasının belki de en enteresan sosyolojik problemlerinden birisi aslında herkesin en iyisini istemesinden dolayı kimsenin en iyisine ulaşamaması ve bu en iyisine ulaşamama hali yüzünden giderek kendini yalnızlaştırması ve depresyona sürüklemesi hali oluyor.

Sadece yalnızlaştırma olarak da olaya bakmamak lazım. İnsanlar sahip olamadıkları şeylerin acısını derinden hissediyorlar. Bunun en büyük sebebi aslında sosyal medya. Sosyal medyada görülen hayatlar, izlenen insanlar ve diğer geriye kalan her şey bir şekilde bizim hayatlarımızı son derece farklı bir noktaya doğru eviriyor. İnsanlar eskiden hiç göremedikleri kadar çok başka insanların hayatlarını görebiliyorlar. Gördükçe de açıkçası pekçoğu en iyisini istiyor. 

Ama herkes en iyisini isterse aslında kimse en iyisini bulamaz. Ve insanlar en iyisini bulamadıkça da sonunda hiçbir şeye sahip olamaz hale gelirler. Duruma bu açıdan baktığımız zaman ise karşımıza çıkan tabloda şunu görüyoruz ki aslında sahip olunabilecek birçok şey var ama bunların pek çoğu doğal olarak en iyisi değil ve en iyisi olmadığı için de bir kenara itiliyorlar. Sonunda herkes kaybediyor. Gerçekten de toplumun geldiği nokta bu açıdan oldukça kötü. Ama gelinen nokta bu.