İnsanın heyecan duyduğu şeyler, hissettiği duygular, tıpkı diğer alışkanlıkları gibi bir alışkanlık olarak düzenli olarak yaşanır aslında. Ve özellikle insan, herhangi bir şeyden heyecan duymakla ilgili bir içsel ihtiyaç hissettiğinde, bu heyecanı duyabilmek için o heyecan duyduğu şey her neyse, onu yapma eğiliminde olacaktır. Bu, kavga etmek olabilir, arabayla sürat yapmak olabilir veya başka türlü ilginç, tuhaf bir hareket olabilir. Ama insan bunu yapacaktır. Ve bunu yaptıktan sonra da burada herhangi bir şekilde bir akıl veya mantık aramaya gerek yoktur. Sadece birey kendi alışkanlığını yerine getirmiştir ve bir şeylerden heyecan duymuştur. 

Peki burada heyecan duyduğumuz şeyler değiştirilip tekrardan düzenlenemez mi? Aslında düzenlenebilir. Burada yapabileceğimiz yegane şey ise, o heyecan duyduğumuz şey neyse, onu yapmayıp bir süre beklemektir. Çünkü insan içsel olarak bir şeylerden heyecan duyma eğiliminde olacağı için ve içsel olarak buna bir ihtiyaç hissedeceği için, o heyecan verici şey yapılmadığı zaman, insanın içinde bir yük birikmesi gibi bir birikme yaşanabilir. Ve bu birikme yaşanırken, birey tam da bu birikme anında başka türlü kendisine heyecan verecek bir şey yaparsa, kendi duygusal alışkanlığını aslında değiştirmeye başlamış olur. 

Bunu belli bir süre, belki iki belki üç ay boyunca yapan birey, iki veya üç ay sonunda muhtemelen heyecan duyduğu şeyi değiştirebilir ve heyecanını başka bir olaya aktarabilir. Örneğin, sürat yapmaktan veya kavga etmekten hoşlanan birey, iki veya üç ay boyunca dişini sıkıp bunları yapmak yerine heyecan duyabileceği başka bir şey bulup, iki üç ay boyunca bunlara yönelip heyecanını başka şeylerden çıkarırsa, burada karşılaşacağımız sonuç, bireyin heyecan duyduğu şeyi aktarması olabilir.