Çaresizlik insana öyle şeyler yaptırabilir ki insan dönüp baktığında kendisine bile şaşırabilir. Çaresizlik insana ben bunu yapamam, herhalde böyle bir şey olmaz, bunu yapacak insan değilim dediği her şeyi yaptırabilme gücüne sahip. Aslında hayatın acımasız gerçeklerine son derece uyan bir durumdur. Çaresizlik insana gün gelir kendisine en büyük kötülükleri yapmış, kendisini yarı yolda bırakmış insanlara bile tutunmasına ya da sarılmasına sebep olabilir. Gerçekten de insan çaresiz kaldığı zaman her şeyi yapabilme potansiyeline sahiptir.

Özellikle söz konusu olan insan güçsüzse ve bu güçsüzlüğüyle birlikte bir meziyet ya da meslek sahibi de değilse üstüne bir de iradesi düşükse, yalnız kaldığı zaman, güçsüz hissettiği zaman, hayattan darbe yediği zaman bu durumunu toparlayacak gücü olmadığında veya toparlayacak imkanlarını bulamadığında, geçmişinde kendisine en büyük kötülükleri yapmış insana bile sırf yalnızlığından, sırf çaresizliğinden kurtulmak için tutunabilir.

Maalesef ki insan, bu kadar güçsüz bir duruma düşebilmektedir. Eğer bir insan sizi aç bırakırsa, çaresiz bırakırsa ve yine açlığınızı veya bütün bu çaresizliğinizi giderip ölmenizi engelleyecek kişi de kendisiyse, sırf hayatta kalmak için dönün p insana kucak açma ihtimaliniz bile olabilir bu hayatta. Çünkü insanın içinde aslında en önemli olan şey hayatta kalmaktır. Hayatta kalmak için insan tüm haysiyetini ve onurunu bile bir kenara bırakabilme potansiyeline sahiptir. Tüm insanlar böyle yapar diye demiyorum ama bunu yapabilecek potansiyele sahip pek çok insan vardır ve aslında pek çok insan da zaten bunu yapar çünkü doğa öncelikle insanı hayatta kalması için programlamıştır. Onurlu veya şerefli olması için programlamamıştır. Bunlar insanın kendisine sonradan kattığı meziyetlerdir. Ve insanın iradesi çok kuvvetli değilse, genellikle onurdan ve şereften ziyade hayatta kalmayı seçecektir. Ve en çaresiz anda bile kendi celladına sarılabilecektir.