Sevdiğimiz bir şeyi yaparken son derece istekliyizdir. Çünkü severek yapıyoruzdur ve istediğimiz zaman yapıyoruzdur. Buna en iyi örnek hobi olarak uğraştığımız belli başlı uğraşlar verilebilir. Bir de sevsek de sevmesek de korku ile yaptığımız bazı şeyler vardır. Aslında sevmeyerek yaptığımız bir süsü şey vardır. Sabah erken kalkmak, işe gidip saatlerce çalışmak, ders çalışmak, okula gitmek ve bunun gibi şeyler.

Ama hepsini de her gün yaparız. İşte sevmediğimiz onca şeyi bize her gün yaptırabilen şey korkunun verdiği motivasyondur. Eğer işe gitmezsek para kazanamayız para kazanamazsak geçinemeyiz hatta bir evde bile yaşamamız mümkün olmaz. Eğer derslerimize iyi çalışmazsak okulumuzu bitiremeyiz ve eğer iyi bir okuldan mezun olamazsak aç kalmakla korkutuluruz.

Sabah erken kalkmazsak işe ve okula geç kalırız. İşe geç kalırsak atılırız, okula geç kalırsak okuldan uzaklaştırılırız. Sonuç olarak korkunun insana yaptırabildikleri ve korku ile yaptıklarımızın sayısı sevgi ile yaptıklarımızın sayısından çok daha fazla. Ancak korkunun insanı kısıtladığı da bir gerçek. Yani korku ile yapıp da sevmediğimiz şeylerden kalite beklemek zor olacaktır.