Bazı şeyler için beklemek bir zorunluluktur aslında. Çünkü ne yazık ki hayatta her şey bir anda olamıyor ve sabırla beklemek gerekiyor. Bazen beklememiz gereken süreyi bile biliyoruz. Bir yıl, iki yıl, belki dört yıl. Tüm bunları bilmemize rağmen ve beklediğimiz zaman yüksek ihtimalle istediğimiz sonuça ulaşabileceğimizi bilmemize rağmen, insanı hayatta yıpratan yegane şey varsa o da sabırlı olmanın ta kendisi olabiliyor. 

İçerik girinizBeklemek, aylarca beklemek, yıllarca beklemek insanı yıpratan yegane şeylerden birisi aslında. Yıllar içinde insan çok değişiyor, hayat çok değişiyor. Ama tüm bu değişimlere rağmen o istediğimiz şeyi yıllar boyunca beklememiz gerekebiliyor. Ve bekledikçe biz de yıpranıyoruz aslında. İşin en trajik yanı ve belki de en komik yanı ise onca zaman bekledikten sonra istediğimiz şeye ulaştığımızda, o ulaştığımız şeyin bizim açımızdan pek de bir anlamı kalmıyor. 

Yani sabırla bekledikten ve istediğimiz şeye ulaştıktan sonra bir bakmışız ki aslında o istediğimiz şeyin de yıllar içerisinde bizim açımızdan pek de bir anlamı kalmamış. İşte sabır insanı iki yönden bu şekilde yıpratır. Birincisi bekleterek, ikincisi ise tüm o bekleyişin sonunda istediğimize ulaştığımızda bir boşluk hissi yaşayarak yıpranırız. Sabır insanı başarıya ulaştırabilir ama aynı zamanda oldukça da yıpratır.