Bugün insanların giderek yalnızlaştığı bir dünyada yaşıyoruz. Bu yalnızlaşmanın temeli de pek çok görüş teknolojik gelişmeleri ve toplumun modelleşmesine bağlasa da aslında bunun en büyük sebebi insanların birbirine karşı duymaya başladığı müthiş bir güven problemi olabilir. Evet, insanlar belki de birbirlerine karşı toplumsal olarak en güvensiz zamanlarından geçiyorlar. Kimsenin diğer birine karşı bir güveni yok aslında. Bu, bireyler açısından hem son derece zor bir durum hem de aslında nesiller açısından bakıldığında yeni bir durum.

Bundan sadece bir jenerasyon ya da iki jenerasyon kadar önce geniş aileler ön plandaydı. İnsanlar geniş aileleriyle yaşar, akrabalarıyla birlikte hemen hemen her şeyi paylaşır. Yalnızlık nedir? Pek bilmezlerdi. Ve bir şekilde birbirleriyle samimiyet kurmakta zorlanmadan, iletişim kurmakta zorlanmadan yaşamlarına devam edebilirlerdi.

Bugün ise geldiğimiz noktada insanlar olağanüstü bir şekilde ayrılmışlardır. Bu ayrışma, bırakın geniş aileleri, artık insanların küçük bir aile kurmakta bile zorlandıkları bir duruma dönüşmüştür. Aile denilen şey ortadan kalkıyor gibi duruyor. Çünkü artık kimse bir diğer insanla samimiyet kurmak konusunda eskisi kadar istekli değil.