Fiziksel yorgunluk ya da zihinsel yorgunluk dışında insana yorgunluk veren bir şey daha vardır. Bu aslında fiziksel ve zihinsel yorgunluk gibi kendimizi çok ama çok zorladıktan sonra ortaya çıkan bir yorgunluk çeşidi değildir. Bu yorgunluk çeşidi aslında sizin hayatta ne kadar çok şey görüp görmediğinizle ilgilidir. Aslında yaşadığımız her türlü olumlu veya olumsuz olay bizim için hayatın geri kalanında bir yüke dönüşmeye başlar. Tecrübelerimizi hayatımız boyunca sırtlayıp kendimizle birlikte götürürüz. Bize ağırlık yapmaya başlarlar. Tecrübeler bazen ayağımızda bir zincir gibi ve o zincire bağlı bir ağırlık gibi bize ağırlık yapar. 

Zaman insanı yavaş yavaş ama net bir şekilde yoran bir mekanizma gibidir. Tabii bunda yaşlılığın da etkisi vardır. Ama tecrübeli bir insanla daha az tecrübeli bir insanın yaşadığı yorgunluk arasında ciddi bir fark vardır. Özellikle tecrübelerden aldığınız dersler arttıkça yaşadığınız yorgunluk kat ve kat daha çok artmaya başlar. Çünkü her tecrübe aslında bir yüzleşmeyle beraber gelir. O yüzleşmeyi kabullenmek ve o yüzleşmeden bir anlam çıkarmak veya o yüzleşmeyi hiç yaşamamak yine sizin elinizdedir. Tecrübenin getirdiği yüzleşmeyle yüzleşmek ise insanı daha da yorgun bir hale getirir zamanla.

Bazılarımız hayatta daha çok şeyle yüzleşir, bazılarımız da daha az şeyle yüzleşir. Bazılarımız daha ağır tecrübeler, acı tecrübeler edinirken bazılarımız daha az acı tecrübeler edinir. Hepsinin getirisi ve götürüsü başkadır. Acı ve olumsuz tecrübelerin getirisi ise daha da çok yorgunluk olacaktır. Maalesef hayat insanı zaman içinde yıpratır. Bu yıpranma sadece fiziksel olarak olmaz. Bilişsel olarak ya da zihinsel olarak da olur. Yaşadığınız onca tecrübeden sonra eğer dönüp kendinize baktığınızda ve bir şey yapmak isteyip istemediğinizi kendinize sorduğunuzda artık hiçbir şey yapmak istemiyorsanız, sadece bir şeyleri yapmanız gerektiği için yapıyorsanız, siz tecrübelerinizden dolayı artık yorgunsunuz demektir. Bunca yorgunluk belki de insanın yaşarken ölmeye başlamasıdır aslında. Ama yine de bir şeyleri yapmaya devam ediyorsunuzdur çünkü tecrübelerinizden dolayı o şeyleri yapmak zorunda olduğunuzu da biliyorsunuzdur. Yorgunsunuz ama devam etmek zorundasınız ve ediyorsunuz. Yaşıyorsunuz ama aynı zamanda yaşamıyorsunuz. İşte tecrübeler bizi sonunda bu hale getirir. Özellikle hakikatleriyle yüzleştiğimiz tecrübeler bizleri en sonunda bu hale getirir. Bu olumsuz yanıdır. Olumlu yanı ise belki de bir daha asla kolay kolay düşmeyecek, kandırılamayacak veya yenilemeyecek olmamızdır.