Elimizdekilere baktığımız zaman, genellikle onların bize rastgele geldiğini fark edebiliriz. Doğduğunuz andan itibaren bir düşünün. Yaşadığınız ev, aileniz, çevrenizdeki insanlar, ya da siz, bizzat kendiniz, tüm bunları siz mi seçtiniz? Yoksa sizin seçiminiz dışında elinize bunlar mı geldi? Tabii ki sizin seçiminiz dışında geldi. Ve emin olun, hayatın ilerleyen kısımlarında sizin seçiminiz dışında elinize gelen bir sürü şey olacaktır. Peki o zaman ne olacak? Sürekli bunlardan şikayet mi etmemiz lazım?

Bunlardan şikayet ederek hayatta hiçbir noktaya gelemeyiz ya da bir şeyleri getiremeyiz. Ne yazık ki elimizdekileri istediğimiz noktaya bir şekilde getirmek zorundayız. Bunu da nasıl yaparız bilmem. Herkes bir yöntem bulur kendine. Örneğin bir arabanız vardır. Ya da babanızın arabasıdır. Sizin değildir. Siz daha iyisini istiyorsunuzdur. Babanızdan size kalmıştır. Ne yaparsınız? Çalışırsınız.

Para biriktirirsiniz. O arabayı da satıp üstüne çalıştırıp biriktirdiğiniz parayı koyup daha iyisini alırsınız. Sonra o arabayı da daha iyisini alırsınız. Onun da daha iyisini alırsınız. Böyle böyle gidebilirsiniz. Bunun gibi şeyler. Daha iyi hale getirirsiniz. Sizin elinizde. Ama şikayet ederek hiçbir şey yapamazsınız. Kabullenemeyerek hiçbir şey yapamazsınız. Bir şekilde elinizdekileri daha iyi hale getirmeniz lazım.