Zeka seviyesi ve ahlak anlayışı arasında aslında enteresan bir şekilde bir bağ vardır. Bu bağın doğrusal olduğunu pek söyleyemeyeceğim ama belli noktalarda zeki insanların ahlaklı olmayı seçtiklerini veya ahlaklı olmayı seçmiş insanların da zeki olmaya başladıklarını söyleyebilirim. Tabii bu bir noktaya kadar geçerli bir durum. Peki neden böyle bir durum söz konusu? Neden ahlaklı olmayı seçmiş insanlar zekileşmeye başlayabilir?

Bunun sebebi ahlaklı olmayı seçmiş bir insanın daha zor yaşanabilen bir hayatı seçmesiyle ilgilidir aslında. Ahlaklı olmak, insanları az odaklı, rahat bir yaşamdan uzaklaştırmaya yöneldir. Aynı zamanda ahlaklı olmak, kolay yoldan herhangi bir şeye ulaşmayı da olanaksız kılar. İşte bu iki olgudan ötürü ahlaklı bir insanın zeka seviyesi belli bir noktaya kadar yükselebilir. 

Çünkü zor olanı seçen ahlaklı bir insan, kendini de zorlayacağı için bu durumda zeka seviyesi de belli bir noktaya kadar artabilir. Ama belli bir noktaya kadar artabilir. Yani bir insan normal zekada biriyse, onu üstün zekalı birisi yapmaz. Sadece daha zeki birisi yapar.