En sonunda Osmanlı kralının sığındığı kale teslim oldu. Kral, kalede yaşayanların ve kendisinin canının bağışlanması karşılığında teslim olmuştu. Bu teslimiyetin ardından, kralı yanına alan Osmanlı ordusu başka bir kaleye yöneldi ki bu kalede de kralın kardeşi saklanıyordu. Kralın esir olduğunu gören kralın kardeşi de canının bağışlanması karşılığında teslim oldu. Ardından iki soylu yani kral ve kardeşi Fatih Sultan Mehmet'in yanına gönderildi. Fatih Sultan Mehmet de bu iki soyluyu kuşatmakta olduğu ama henüz alamadığı bir kaleye gösterince bu kale de kendiliğinden teslim oldu.

Böylece Osmanlı ordusu hızla Bosna üzerinde ilerlemeye başladı. Bosna üzerindeki ilerlemenin hızlanması ve kralla kardeşinin esir alınması iyi bir gelişmeydi. Ancak bu gelişme Fatih Sultan Mehmet ve kralı getiren paşanın arası açmıştı. Çünkü Fatih Sultan Mehmet'in niyeti bosna kralını öldürmek ve böylece bosna üzerindeki hakimiyetini artırmaktı. Kralın Bosna'ya geri dönmesini istemiyordu. Fesat çıkabilirdi. Ancak paşa kralın canının bağışlanması kaydıyla onu esir alınmıştı. Yani ortada bozulması gereken bir söz vardı. Ve Fatih Sultan Mehmet bu sözü bozmak istemiyordu. Bu yüzden dinin ileri gelenlerine gidip bir çözüm yolu bulmak istedi. Bu yeminin bozulabileceğine dair. Ve bu sözün bozulabileceği ortaya çıktı. Sözün bozulabileceğini söyleyen din adamı ise kralı bizzat kendisi öldürdü. Kralın öldürülmesinden sonra Bosna'da hemen hemen tüm yöneticiler Fatih Sultan Mehmet'in önünde boyuna eğdiler.