Osmanlı ordusunun da dönmek zorunda kalmasıyla Macaristan'da kalan kaleler geri alınamadı. Ancak Bosna'nın geneli ve önemli bir kısmı Osmanlı devletinin elinde kalırken, ufak bir kısmı Macarların elinde kalmıştı. Bu tabloda da aslında Osmanlı devleti tarafından alınmıştı. Fatih'in dönmesinden bir süre sonra Macar tarafında yeni bir saldırı denemesi oldu. Ancak bu saldırı denemesi de bölgedeki Osmanlı güçleri tarafından geri püskürtüldü. Böylece artık Macarlar ve Osmanlı arasında sınırlar şimdilik çizilmiş oldu.

Geldiğimiz son noktada ise Bosna'daki halk kolayca Bosna'nın otoritesini kabul etti ve bir sorun çıkmadı diyebiliriz. 1463 ve 1464 yılları arasında Osmanlı Devleti, Bosna'nın hakimiyeti için Macarlarla savaşırken, bir yandan da Venedik'te de düşmanlık artık iyice su yüzüne çıkmaya başlamıştı. Osmanlı Devleti'nin Venedik'te olan en büyük problemi Venedik'in kendi güvenliği hakkında büyük bir endişe duyması ve bu güvenlik endişesinin sebebinin Osmanlı Devleti olmasıydı. Osmanlı Devleti'nin Sırbistan'da ve Mora'da gerçekleştirdiği fetihler, Venedik'in adretlik denizinin dışı hakimiyetine önemli ölçüde sarsar duruma gelmişti. Bu, Venedik'in güvenliği açısından önemli bir tehdit oluşturmaya başlamıştı ve Macarların da aynı güvenlik tehdidine sahip olması, Macarları ve Venedikleri birbirine yaklaştırırken, ortak hedefe doğru da bir düşmanlık artışı sağlamıştı. Bu hedef ise Osmanlı Devleti'ydi.