Osmanlı ordusu Otranto'yu düşürdüğünde Otranto'da 12.000 kadar Otranto'lu hayatını kaybederken 5.000 kadar da esir alındı. Osmanlı ordusu kısa bir zaman içerisinde Otranto gibi desteklenmiş bir şehri düşürebildi ve ardından Otranto yakınlarındaki diğer kıyı kentlerine saldırılar düzenlenmeye başlandı. Ancak Osmanlı ordusu zaman içinde bölgeye yığıldıkça ilerleyişi de yavaşladı ve en sonunda Osmanlı ordusu durdu. Saldırılar bir sonraki yaz ertelendi.

Muhtemelen Osmanlı ordusu bir sonraki yaz İtalya'ya daha fazla asker ve gemi gönderip tüm İtalya dirilmişini yok edecekti. Ve tabi ki de papalığı da yok edecekti. Osmanlı ordusu İstanbul'un ele geçirilmesinden kısa bir süre sonra Otrantöy'e çıkarma yapmıştı ve bu kısa süre zarfında İstanbul'dan sonra sıranın Roma'ya da gelebileceği düşünülüyordu ve bu düşünce Hristiyan alemini oldukça korkutuyordu. Osmanlı ordusu Otrantöy'ü ele geçirdikten sonra o büyük orduyu İtalya'da tutamazdı ve Balkanlara doğru geri çekildi. Otrantöy'ün korunması için Asya'ya da bir ilişki bırakıldı ve İtalya adına gergin bekleyiş başladı. Bu gergin bekleyişte Papa durmadan yardım çağrıları yapmaya ve bu çağrıları yenilenmeye yöneldi. Sonuç olarak Vatikan'ın düşmesi demek sadece Vatikan'ın düşmesi demek değildi, Roma'nın düşmesi, İtalyanları ele geçirilmesi ve Katolikliğin belki de sonunun gelmesi anlamındaydı. Hristiyanlar açısından Osmanlı Devleti bir an önce Otranto'dan atılmalıydı, bir an önce.