Bugün görünüş olarak oldukça güzel binalar, arabalar veya bir sürü daha farklı şey var. Veya dışarıdan bakıldığında güzel görünen, iyi görünen insanlar var. Ancak tüm bu iyi görüntünün başında aslında hepsi son derece çirkin ve son derece kaba haldeydi. Evet, bugün gözümüzde güzel görünen şeylerin aslında özünde, temelinde ne kadar çirkin olabileceğini konuşacağız. Örneğin bir bina düşünün. Dışarıdan o anda iyi görünüyor. Ama işin başında bina inşa edilirken, inşaat alanında her yer toz topraktı ve binanın ilk önce kolon ve kirişleri betondan yapılıyordu. 

Yani ortada sadece içi boş yerlerle dolu beton hazneler vardı. Yani son derece renksiz, kaba ve çirkin bir görüntüden başka bir şey değil. Sonrasında o binaya duvarlar yapalım, ardından sıvasıydı, boyasıydı, badanasıydı derken, asma tavanlardı derken, sonunda bina iyi bir hale gelebiliyor. Ancak bu iyi hale gelene kadar son derece çirkin bir vaziyetteydi. Veya bir insan düşünün. İnsan ilk kez ortaya çıkarken bir yumurtadan ve bir spermden ibaret aslında. 

İkisinin birleşimi yavaş yavaş insanı oluşturmaya başlıyor. Gerçekten de insanın buradaki hali oldukça çirkin olabiliyor. Damarlar ve kan ile dolu bir canlı aslında insan. Sonrasında dış görünüşü oluşturdukça güzelleşiyor. Ama hepsi bu. Ama oysaki içinde iç organları, damarlar ve daha bir sürü şey var. Başlangıçta genellikle her şey çirkindir. Sonrasında bir gelişme yaşanır ve güzellik ortaya çıkar.