Toplu halde yaşamayı iki farklı şekilde inceleyebiliriz aslında. Birincisi hepimizin aşina olduğu ve yerleşim yerlerinde yaşadığımız yaşam şekli. Bir köy, bir kasaba veya bir şehir hiç fark etmez. İnsanlar buralarda toplu halde yaşıyorlardır aslında. Ve buralarda toplu halde yaşadıkları sırada da yine kendi ev veya konutlarına sahip bir şekilde günün sonunda kendi evlerine gidiyorlar. Birlikte yaşam sadece iş veya belli başlı durumlar için geçerli. Bir de toplu halde yaşamanın başka bir boyutu var ki bunu belki de en çok askerlikte ve inşaatlarda görebiliyoruz. O da koğuş sistemi. 

Koğuş sistemi toplu halde yaşamanın belki de en enteresan ve insanı çileden çıkarabilecek yanlarından bir tanesi. Bir koğuş halinde yaşamak, yani bir oda içinde, ranzalar sayesinde belki elli, belki de yüz kişiyle aynı odada yaşamak, aynı odayı paylaşmak. Yani uyurken bile yalnız değilsiniz. Hiçbir zaman yalnız kalamıyorsunuz. Hatta bununla birlikte bu yalnız kalamama hali, kendinize zaman ayıramama hali sizi günden güne delirtebiliyor. Ne yazık ki bu şekilde toplu halde yaşamak, koğuş sisteminde olmak bunlar aslında günümüzün gerçekleri. 

Tabii bugün herkes koğuşlarda yaşamıyor. Ama yine de bu tarz bir yaşam seçeneği de var. Ve bazen insanlar böyle ortamlarda yaşamak zorunda kalabiliyorlar. Düşünsenize elli ya da yüz kişiyle aynı tuvaleti kullanıyorsunuz. Elli ya da o yüz kişiyle aynı odada yatıyorsunuz. Birisi hasta olduğunda siz de hasta oluyorsunuz. Birisinin gece gürültü yaptığında hiç kimse uyuyamıyor. Böyle tuhaf ve aslında biraz da çirkin manzaralar oluyor.