Bugün dışarı çıktığımızda gösterişi, şatafatı, ihtişama boğulmuş veya boğulmaya çalışan pek çok yer, pek çok eşya, pek çok olgu görebilirsiniz. Günümüzde bir şeyin görselliği onun kalitesinden ya da işlevinden çok daha ön plana çıkmış durumda. Herhangi bir şeyin kalitesi bugün hayatımızda görüntüsüyle ölçülmeye başlandı. Yani şöyle düşünün, pek çok insan için görüntü iyiyse o şey aynı zamanda kaliteli ve işgeli de demek oluyor.

Veya insanlar kaliteyi ve işlevi hiç düşünmeden sadece görüntüye bile atlayabiliyorlar, ihtişama, şatafata atlayabiliyorlar. Ancak burada sorulması gereken son derece önemli bir soru var. O da her zaman için insanların istediği şey gösteriş ve şatafat mı, ihtişam mı? Bazen insanların istediği şey sadece sadelik olabiliyor. Bu ilginç gelebilir ama gerçek bu. Çünkü hem gösterişi bu kadar isteyip, hem de sadeliği isteyebilecek bir toplum nasıl olabilir?

Bunu şöyle açıklayabiliriz. Bazen gösterişten veya görüntünün ama sadece görüntünün yarattığı sahtelikten bıkan insanlar, daha sade ama içerik olarak daha kaliteli olan şeylere yönelebilirler. Sırf görüntüsü var diye çok pahalı, çok kasıntı olan bir şeydense, görüntüsü sade olan ama daha samimi, daha kaliteli şeylere insanlar yönelmek isteyebilirler.