Osmanlı Devleti'nin kendisini haraca bağlama isteğine karşı Trabzon Rum İmparatorluğu, Ak Koyunlu Devleti'ne gitti. Ak Koyunlu Devleti ise haracın kendi üzerine bağlanmasını istedi. Yani haracı Trabzon Rum adına Ak Koyunluları ödeyecekti. Ancak Ak Koyunluların Osmanlı Devleti'nden enteresan bir isteği daha oldu. O da Fatih Sultan Mehmet'in kendi atalarından kalma bir sözü olan Ak Koyunlulara haraç ödemesi gerektiği ile ilgili ve bu haracın artık ödenmesinin gerektiği ile ilgili bir istekti bu. Yani Ak Koyunlular Osmanlı Devleti'ne haraç öderken daha fazlasını da Osmanlı Devleti'nin kendilerinin ödemelerini talep ediyorlardı.

Bu durum ise Fatih Sultan Mehmet tarafından pek hoş karşılanmamıştı. Fatih Sultan Mehmet, bu isteğin ardından derhal büyük bir ordu toplama çalışmasına başladı. Onlarca gemiden oluşan bir ordu kurdu, söylenenlere göre. Ve yine o zamanki tarihçilerin dediğine göre, altmış bin süvari ve seksen bin piyadeden oluşan büyük bir ordu toplayıp, ordusunu Trabzonlu imparatorluğuna doğru yöneltti. Fatih kararlıydı. Trabzon'u düşürecekti, hem de Akkoyunlu devletine rağmen. Ordu çok büyüktü, çok gösterişliydi. Ordunun büyüklüğü ise daha kendisi gelmeden belli oluyordu. Ve Fatih Sultan Mehmet, pek çok farklı noktada ordunun varlığının bilinmesini sağlıyordu. Bunu sağlıyordu ki, ordu ilerlerken hangi yöne gideceğini kimse kestiremesin diye. Trabzonlu imparatorluğuna karşı sefer yapıldığını bir tek Fatih Sultan Mehmet'in kendisi biliyordu.